ارزیابی سیستم آبیاری جویچه ای در دشت های شهرکرد، بروجن و خانمیرزا

کاهش تلفات و افزایش راندمان آبیاری یکی از گام های اساسی در توسعه کشاورزی و افزایش بهره وری از منابع آب و خاک به حساب می آید. تحقیق حاضر درسال زراعی1389در سه دشت بروجن، خانمیرزا و شهرکرد با هدف ارزیابی سیستم آبیاری جویجه ای انجام گرفت. ارزیابی سیستم های آبیاری در مزارع تحت کشت گیاه سیب زمینی در دشت بروجن و ذرت در دشت های خانمیرزا و شهرکرد انجام گردید. نتایج نشان داد که متوسط راندمان های کاربرد، انتقال، کفایت و راندمان کل آبیاری در دشت بروجن به ترتیب، 27/49، 65/83، 22/98 و53/41 درصد، در دشت خانمیرزا، 41/55، 11/77، 2/60 و 58/41 درصد و در دشت شهرکرد، 41/61، 43/88، 24/84 و 67/54 درصد می باشد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که راندمان های کاربرد و کفایت سیستمهای آبیاری شیاری مزارع در این دشت ها درحد قابل قبول می باشند. همچنین پایین بودن راندمان انتقال باعث کاهش راندمان کل آبیاری شده است. استفاده از کانال های پوشش دار و ابنیه استاندارد برای مدیریت انتقال بهتر و کاربرد لوله های دریچه دار برای بهبود وضعیت توزیع جریان در سطح مزرعه می تواند مفید باشد.